ขอขอบคุณแรงใจที่มาให้กำลังใจครับ...และ...
วันนี้ เป็นเช้าวันอาทิตย์ที่ 2มีต51...ซึ่งดูสดใสและมีชีวิตชีวาสำหรับผมและครอบครัวเป็นพิเศษอย่างยิ่ง.....เมื่อเป็นวันครบหนึ่งอาทิตย์ที่ภรรยาสุดที่รักและเป็นคุณแม่ที่เป็นแบบอย่างของบุตรธิดาสามคน ได้ออกจากห้อง ไอซียู(ซึ่งคือห้องดูแลผู้ป่วยอย่างพิเศษและใกล้ชิด)...... เธอได้รับแรงใจจากคนรอบข้าง เพื่อต่อสู้กับโรคมะเร็งปอดอันร้ายกาจ และได้เข้ามาสู่ตัวเธอและเพิ่งทราบเมื่อปลายปีที่แล้วและยังไม่แน่ใจ....แต่เวลา...ที่ดูเหมือนผ่านไปอย่างรวดเร็วเหมือนติดปีก.....โอ มหัศจรรย์แห่งแรงภายใน แรงกำลังใจ ...แรงเชียร์ ซึ่งเธอได้ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วมากๆ
.....เธอถูกผ่าตัดปอดออกทั้งหมดของกลีบปอดด้านบนของปอดบนขวา..และถูกขว้านในส่วนของมะเร็งที่ไปชนกลีบปอดกลางส่วนหนึ่ง....นับว่าเป็นแผลผ่าตัดปอดที่ใหญ่มากสำหรับการผ่าตัดครั้งนี้.....และบาดแผลราวหนึ่งคืบกว่าๆ ภายนอกระหว่างซี่โครงที่ได้รับการผ่าตัด.....เป็นความเจ็บปวดทรมานอย่างสาหัสเมื่อหมดฤทธิ์ของยาแก้ปวดเสียสองสามวันเท่านั้น...และกลับฟื้นหายเจ็บปวดอย่างรวดเร็ว ...เพียงระยะเวลาสี่ห้าวันก็สามารถกลับบ้านได้.....
และเมื่อกลับมาบ้าน ผมก็ได้ยินเสียงร้องน้อยๆของลูกนกในรังขณะออกไปรดน้ำต้นไม้และเห็นมีดอกไม้บานสะพรั่งบนระเบียงบ้านหน้าห้องนอนของผม....โอ้ ความงดงามของชีวิตใหม่ ความสดชื่นของมวลดอกไม้ที่บานสะพรั่ง และยังมีพ่อ-แม่นกกินปลีท้องเหลือง ที่เกาะอยู่ใกล้ๆ ลูกน้อยคอยระแวดระวังภัยให้เจ้าลูกนกตัวน้อยๆ...เพื่อให้เติบใหญ่และบินหาอาหารเองได้ ผมเพียงเขย่ารังนกเบาๆ ปากของลูกนกก็โผล่ออกมาเพื่อรับอาหารจากพ่อแม่ที่บินมาเกาะและป้อนอาหารลูกนก...จึงมีโอกาสเก็บภาพสวยๆของ...ความหวังใหม่...ชีวิตใหม่...เช้าวันใหม่ (ภาค2) มาให้เพื่อแบ่งปันกับเพื่อนๆชาวมัลติพลายที่คอยให้กำลังใจผมครับ
